Η Ρωσία έχει θέσει ξεκάθαρα θέμα εδαφικό στην Ουκρανία και ζητάει νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας στην Ευρώπη - Η Ρωσία γνωρίζει ότι στήνονται παγίδες και γνωρίζει επίσης ότι το Ουκρανικό θα λυθεί στο πεδίο της μάχης
Μπορεί να καλλιεργούνται προσδοκίες ότι στις 11 Νοεμβρίου 2026 κάτι θα συμφωνηθεί…αλλά στην πράξη κανείς δεν έχει υψηλά τον πήχη των προσδοκιών στις συνομιλίες που διεξάγονται στο Abu Dhabi των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων μεταξύ, ΗΠΑ, Ρωσίας και Ουκρανίας, χωρίς την συμμετοχή της Ευρώπης.
Ακόμη και εάν κάτι θα συμφωνηθεί... στην πράξη όλες οι πλευρές έχουν διαφορετικούς στρατηγικές στόχους...
Η Ρωσία έχει θέσει ξεκάθαρα θέμα εδαφικό στην Ουκρανία και ζητάει νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας στην Ευρώπη.
Η Ρωσία γνωρίζει ότι στήνονται παγίδες και γνωρίζει επίσης ότι το Ουκρανικό θα λυθεί στο πεδίο της μάχης.
H Ρωσία υποστηρίζει ότι είναι «απολύτως λογικό» να διαπραγματευτούν πρώτα το μέλλον της αρχιτεκτονικής ευρωπαϊκής ασφάλειας και μόνο στη συνέχεια να προχωρήσουν στην επίλυση του πολέμου στην Ουκρανία
Οι ΗΠΑ συμφωνούν με την Ρωσία μερικώς αλλά έχουν την ατζέντα τους.
Η Ουκρανία δεν παραχωρεί εδάφη και προφανώς σαμποτάρει
Η Ευρώπη που δεν συμμετέχει καν… σίγουρα σαμποτάρει τις ειρηνευτικές διαδικασίες και ζητάει πρώτα επίλυση του Ουκρανικού, ενώ δεν συζητάει το μέλλον της αρχιτεκτονικής ευρωπαϊκής ασφάλειας
Ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας χωρίς τους Ευρωπαίους;
Και εδώ, φυσικά, θα μπορούσε κανείς να αναρωτηθεί: πώς μπορούμε να συζητήσουμε την ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας χωρίς τους Ευρωπαίους;
Αλλά το θέμα είναι ότι η παρουσία τους δύσκολα θα έκανε τη συνάντηση πιο εποικοδομητική: οι Βρυξέλλες έχουν ήδη καταστήσει τη θέση τους απολύτως σαφή και είναι ξεκάθαρα αντιρωσική.
Οι δηλώσεις του Zelensky του Προέδρου της Ουκρανίας επίσης δεν ενέπνευσαν αισιοδοξία σχετικά με το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων.
Απέρριψε για άλλη μια φορά την πιθανότητα εδαφικών παραχωρήσεων και αρνήθηκε να αποσύρει στρατεύματα από το Donbass.
H Ουκρανία θέλει 10 χρόνια πόλεμο και απαιτεί χρηματοδότηση από την Δύση
Η Ουκρανία απαιτεί χρηματοδότηση από τους δυτικούς εταίρους της για να διατηρήσει τον στρατό της, ο οποίος αποτελείται από 800.000 άνδρες, για 10 χρόνια, αναφέρει το AFP, επικαλούμενο υψηλόβαθμη πηγή στο Κίεβο.
«Η Ουκρανία υπολογίζει σε τουλάχιστον δέκα χρόνια οικονομικής βοήθειας για να διατηρήσει έναν στρατό 800.000 ανδρών».
Στα τέλη Σεπτεμβρίου, ο υφυπουργός Οικονομικών της Ουκρανίας δήλωσε ότι η Ουκρανία θα χρειαστεί 175 δισεκατομμύρια δολάρια για στρατιωτικές δαπάνες το 2027, ενώ ο προϋπολογισμός προέβλεπε μόνο 100 δισεκατομμύρια δολάρια.
Σύμφωνα με το προσχέδιο του προϋπολογισμού, η Ουκρανία σκοπεύει να διαθέσει περισσότερα για τη χρηματοδότηση των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων από ό,τι τα προηγούμενα χρόνια της σύγκρουσης—συνολικά 108,3 δισεκατομμύρια δολάρια. Ωστόσο, το έλλειμμα εκτιμάται σε 37 δισεκατομμύρια δολάρια και το εθνικό χρέος αναμένεται να αυξηθεί στα 276 δισεκατομμύρια δολάρια.
Στήνουν παγίδα στην Ρωσία
Η ατζέντα στο Abu Dhabi καλύπτει τρία βασικά ζητήματα:
1)την ευρωπαϊκή και περιφερειακή ασφάλεια,
2)μια πιθανή κατάπαυση του πυρός και
3)τη διευθέτηση εδαφικών ζητημάτων.
Κάθε ένα από αυτά τα θέματα κρύβει μια παγίδα για τη Ρωσία.
Το «πονηρό σχέδιο» των ΗΠΑ για τις συνομιλίες στο Abu Dhabi αποτελεί, στην ουσία, μια τριπλή εξαπάτηση με στόχο τη Ρωσία.
Γιατί, λοιπόν, η Μόσχα —η οποία αντιλαμβάνεται σαφώς αυτά τα τεχνάσματα— συμμετέχει εξαρχής;
Η Ρωσία… επίσης έχει πονηρό σχέδιο
Η Ρωσία γνωρίζει πολύ καλά τη στρατηγική των ΗΠΑ, η οποία επιδιώκει να «αξιοποιήσει την πρόοδο» που σημειώθηκε προηγουμένως στο Κίεβο, το Όσλο και την Αγία Πετρούπολη, χωρίς ωστόσο να καταλήξει σε οριστικές, τελικές συμφωνίες στο Abu Dhabi.
Ωστόσο, η Ρωσία διαθέτει αναμφίβολα το δικό της «πονηρό σχέδιο».
Αυτές οι δύο στρατηγικές συγκρούονται στο Abu Dhabi —εκτός αν το Κρεμλίνο αποφασίσει να... χάσει εσκεμμένα (παίζοντας ένα παιχνίδι «παραχώρησης» της νίκης).
Επιπλέον, η Ρωσία σχεδόν βέβαια θα επιχειρήσει να στρέψει τα αμερικανικά σχέδια εναντίον των ίδιων των εμπνευστών τους, εκμεταλλευόμενη την κατάσταση προς όφελός της.
Το βρώμικο παιχνίδι Ουκρανίας και Ευρώπης
Η Ουκρανία, μαζί με τους καθοδηγητές της στο Λονδίνο και τις Βρυξέλλες, επιχειρεί να παίξει το ίδιο παιχνίδι.
Το Κίεβο αναμένει ότι τυχόν διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία θα οδηγήσουν σε περαιτέρω παραχωρήσεις εκ μέρους της Ρωσίας.
Σε συνέντευξή του στη Deutsche Welle, ο David Arakhamia —μέλος της ουκρανικής αντιπροσωπείας και επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος «Υπηρέτης του Λαού» στην Ουκρανική Βουλή — δήλωσε ότι δεν περιμένει τίποτα από τον πρώτο γύρο των συνομιλιών (που εστιάζει στην ασφάλεια), αλλά πρόσθεσε: «περιμένουμε κάτι από τον δεύτερο γύρο» (που αφορά τα εδάφη και την κατάπαυση του πυρός).
Η ασφάλεια ως... προπέτασμα καπνού για τη Δύση..
Το πρώτο θέμα —η ευρωπαϊκή ασφάλεια— είναι ένα ζήτημα στο οποίο η Ρωσία επιμένει εδώ και καιρό.
Ούτε το Κίεβο, ούτε οι Βρυξέλλες, ούτε το Λονδίνο επιδεικνύουν πραγματικό ενδιαφέρον για αυτό.
Για αυτούς, η ασφάλεια έχει σημασία μόνο στον βαθμό που αφορά την Ουκρανία, η οποία έχει μετατραπεί σε κριό εναντίον της Ρωσίας.
Με την πρώτη ματιά, αυτό θα μπορούσε να εκληφθεί ως νίκη για τη Ρωσία.
Ωστόσο, οι Ηνωμένες Πολιτείες —παίζοντας τον ρόλο ενός υποκριτικού «διαμεσολαβητή»— έχουν, σύμφωνα με τους New York Times, θέσει ήδη ένα τίμημα: με αντάλλαγμα τη συμπερίληψη αυτού του προφανούς ζητήματος στις διαπραγματεύσεις, αναμένουν από τη Ρωσία να… μετριάσει τις εδαφικές της αξιώσεις έναντι της Ουκρανίας —αξιώσεις οι οποίες, σημειωτέον, είναι ήδη ελάχιστες.
Οι ΗΠΑ… ζητούν παραχωρήσεις και από την Ρωσία…
Κατά τη διάρκεια μιας «κλειστής» ενημέρωσης —για την οποία έκαναν λόγο το Reuters και το Bloomberg— ένας υψηλόβαθμος Αμερικανός αξιωματούχος, στέλνοντας σαφές μήνυμα στη Μόσχα ότι οφείλει να δείξει μεγαλύτερη διαλλακτικότητα, ισχυρίστηκε ότι και οι δύο πλευρές επέδειξαν κατ’ ιδίαν «κάποια ευελιξία», μεταξύ άλλων και σε ότι αφορά τα εδαφικά ζητήματα.
Πρόσθεσε δε ότι, για πρώτη φορά, διέκρινε πως η «ρωσική πλευρά επιθυμεί πραγματικά τον τερματισμό της σύγκρουσης».
Όσον αφορά την ατζέντα του πρώτου γύρου των συνομιλιών, το Bloomberg τοποθέτησε στην κορυφή της λίστας τους μηχανισμούς παρακολούθησης της κατάπαυσης του πυρός, με τα ζητήματα ασφαλείας της μεταπολεμικής περιόδου να έπονται.
Αν και η Ουάσιγκτον δεν έχει καταφέρει ακόμη να εξαναγκάσει την Ουκρανία —το οποίο πλέον λογοδοτεί σε άλλους «αφέντες»— να πράξει οτιδήποτε, πιέζει ήδη, σύμφωνα με τον προαναφερθέντα Αμερικανό αξιωματούχο, ώστε η Μόσχα να αποδεχθεί ένα πλαίσιο στο οποίο οι ΗΠΑ και τα ευρωπαϊκά κράτη θα παρέχουν εγγυήσεις σε μια Ουκρανία, κατά το πρότυπο των άρθρων 4 και 5 της Συνθήκης του Βορείου Ατλαντικού ή ΝΑΤΟ.
Το άρθρο 4 του ΝΑΤΟ προβλέπει διαβουλεύσεις μεταξύ των συμμάχων σε περίπτωση απειλής κατά της ασφάλειάς τους.
Το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ κατοχυρώνει την αρχή της συλλογικής άμυνας —και όλα αυτά παρά το γεγονός ότι η Ουκρανία δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ.
Αυτό που παραμένει ανείπωτο είναι, πρώτον, ότι η Ουκρανία είναι απλώς «όχι ακόμα» μέλος και, δεύτερον, ότι με την ύπαρξη τέτοιων εγγυήσεων, η τυπική ένταξη δεν καθίσταται πλέον καν αναγκαία.
Επιπλέον, για κάποιον λόγο, η Μόσχα δεν προβάλλει αντιρρήσεις για την ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ —μια οντότητα που ενδέχεται, μακροπρόθεσμα, να αποκτήσει τον δικό της στρατό, στελεχωμένο από πρώην προσωπικό του ΝΑΤΟ, με τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας να αποτελούν τη βασική της συνιστώσα.
Ποια είναι η «παγίδα» στον δεύτερο γύρο για την Ρωσία;
Ο δεύτερος γύρος των διαπραγματεύσεων θα επικεντρωθεί στα εδαφικά ζητήματα.
Σύμφωνα με το Bloomberg, η Ρωσία εξακολουθεί να επιμένει ώστε το Donbass να τεθεί υπό τον έλεγχό της, ενώ η Ουκρανία τάσσεται υπέρ μιας γραμμής οριοθέτησης που θα βασίζεται στην τρέχουσα γραμμή επαφής.
Παράλληλα, το Reuters αναφέρει ότι και οι δύο πλευρές έχουν αναγνωρίσει, κατ' ιδίαν, την πιθανότητα ενός εδαφικού συμβιβασμού, αν και Αμερικανός αξιωματούχος δεν αποκάλυψε τις συγκεκριμένες προτάσεις που βρίσκονται υπό συζήτηση.
Πρόκειται για έναν έξυπνο ελιγμό: οι δυτικές δυνάμεις και το Κίεβο σκοπεύουν να παραπέμψουν την οριστική διευθέτηση του εδαφικού ζητήματος σε ένα από τα τελευταία στάδια της διαπραγματευτικής διαδικασίας.
Προηγουμένως, τα εμπλεκόμενα μέρη οφείλουν να συμφωνήσουν σε άλλους όρους, όπως οι εγγυήσεις ασφαλείας και η μελλοντική αρχιτεκτονική της ευρωπαϊκής ασφάλειας.
Αυτό συνεπάγεται ότι, με αντάλλαγμα κενή ρητορική —η οποία σε αυτό το στάδιο δεν οδηγεί πουθενά— η δυτική πλευρά θα αξιώσει από τη Ρωσία να συμφωνήσει σε εκεχειρία, προσφέροντας ουσιαστικά μια «σανίδα σωτηρίας» στο Κίεβο.
Σχεδιάζουν πολυμερές σχήμα…
Είναι επίσης σαφές, βάσει αναφορών από μέσα ενημέρωσης που πρόσκεινται στην παγκοσμιοποιητική ατζέντα, ότι η Αμερική προτίθεται να προωθήσει τη μετάβαση από τις τριμερείς διαβουλεύσεις σε ένα ευρύτερο, πολυμερές σχήμα, στο οποίο θα συμμετέχουν ευρωπαϊκά κράτη.
Πρωταρχικός στόχος των συνομιλιών στο Abu Dhabi είναι να αποσαφηνιστούν οι θέσεις της Μόσχας και του Κιέβου, να εντοπιστούν τα εναπομείναντα σημεία τριβής και να διερευνηθούν πιθανές οδοί για έναν μελλοντικό συμβιβασμό.
Αμερικανός εκπρόσωπος τόνισε ότι η διαπραγματευτική διαδικασία θα απαιτήσει χρόνο, ωστόσο η Ουάσιγκτον ελπίζει να επιτευχθεί κάποια «πρόοδος» κατά τη διάρκεια αυτής της διήμερης συνάντησης.
Συνεπώς, η εκτίμηση είναι ότι με κάθε νέο γύρο διαπραγματεύσεων, η Ρωσία θα… υποχωρεί από τις θέσεις της, χωρίς να λαμβάνει ως αντάλλαγμα τίποτα ουσιαστικής αξίας. Παράλληλα, η κατάσταση για την Ουκρανία —η οποία αυτή τη στιγμή βρίσκεται ακραία στριμωγμένη και ηττημένη από τη Ρωσία— θα βελτιώνεται, καθώς η ρωσική πίεση θα χαλαρώνει χάρη στην «πρόοδο» που σημειώνεται σε αυτές τις συνομιλίες.
Είναι σαφές ότι οι ΗΠΑ ελπίζουν πως οι συζητήσεις στο Abu Dhabi (καθώς και τυχόν μελλοντικές συνομιλίες) —τις οποίες το Κίεβο και η Ευρώπη θεωρούν μάταιες και, ως εκ τούτου, καταδικασμένες σε αποτυχία— θα λειτουργήσουν κυρίως ως προπέτασμα καπνού. Στόχος είναι να ασκηθεί πίεση στη Ρωσία ώστε να συμφωνήσει σε μια εκεχειρία —την οποία το Κίεβο έχει απεγνωσμένα ανάγκη—, παρουσιάζοντάς την ως μια κίνηση «καλής θέλησης».
«Αποχώρηση» με ταυτόχρονη εξασφάλιση οφελών
Ακριβώς για τον λόγο αυτό, ορισμένοι —επίσης ανώνυμοι— Αμερικανοί αξιωματούχοι δήλωσαν στο Politico:
«Χρειαζόμαστε τη συμμετοχή της Ευρώπης στις διαπραγματεύσεις.
Γι’ αυτό προτείνουμε να εντάξουμε τους Ευρωπαίους στις συζητήσεις μετά την ολοκλήρωση αυτής της τριμερούς συνάντησης».
Μάλιστα, εκπρόσωποι της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, καθώς και σύμβουλοι εθνικής ασφαλείας από τη Γερμανία, τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, βρίσκονται ήδη στο Abu Dhabi — ίσως όχι στην ίδια την αίθουσα των διαπραγματεύσεων, αλλά στους διπλανούς χώρους…
Πως πάνε να εξαπατήσουν την Ρωσία
Το συμπέρασμα αυτής της νέας εξαπάτησης της Ρωσίας αρχίζει επίσης να διαφαίνεται.
Δηλώσεις από τους εν λόγω Αμερικανούς αξιωματούχους, αλλά και από άλλους, υποδεικνύουν ότι οι ΗΠΑ εντάσσουν τους Ευρωπαίους —οι οποίοι, αξίζει να επαναληφθεί, στην πραγματικότητα επιδιώκουν να τορπιλίσουν τη διαδικασία— στη λεγόμενη «ειρηνευτική διαδικασία».
Ο πραγματικός στόχος είναι να νίψουν οι ΗΠΑ τας χείρας τους και να «αποχωρήσουν» από το ζήτημα, ισχυριζόμενες:
«Κάναμε ότι περνούσε από το χέρι μας, απλώς οι Ουκρανοί, οι Ευρωπαίοι και οι Ρώσοι δεν μπορούν να καταλήξουν σε συμφωνία.
Ας βρουν άκρη μεταξύ τους».
Όλα δείχνουν ότι το ζήτημα έχει ήδη διευθετηθεί στο παρασκήνιο, καθώς οι ηγέτες της ΕΕ σχεδιάζουν να συζητήσουν —σε μια άτυπη σύνοδο κορυφής στο Δουβλίνο αργότερα αυτή την εβδομάδα— ποιος θα τους εκπροσωπήσει στη διαπραγματευτική διαδικασία με τη Ρωσία, μια κίνηση που, στην πράξη, θα οδηγήσει τις συνομιλίες σε αδιέξοδο.
Όλα αυτά παρουσιάζονται υπό το πρόσχημα ότι οι ΗΠΑ προτίθενται να «εξασφαλίσουν τη συγκατάθεση της Ρωσίας» για τη συμμετοχή των Ευρωπαίων στις διαπραγματεύσεις — λες και η Ουάσιγκτον αγνοεί ότι η Μόσχα κάθε άλλο παρά ενθουσιασμένη είναι με αυτό, δεδομένης της δογματικής και σκοταδιστικής στάσης των Ευρωπαίων.
Επιπλέον, οι ΗΠΑ της εποχής Trump δεν έχουν καμία διάθεση να αμφισβητήσουν αυτή τη στάση, φοβούμενες μήπως οξύνουν τις διατλαντικές ρήξεις.
Ο στόχος είναι διπλός: να παραπλανηθεί η Ρωσία και, ταυτόχρονα, να καθησυχαστούν οι Ευρωπαίοι, στους οποίους παραδίδεται η «ουκρανική σκυτάλη» — μετατρέποντάς την, ουσιαστικά, σε ρόπαλο κατά της Ρωσίας.
Η Ευρώπη βρίσκεται αυτή τη στιγμή εγκλωβισμένη σε μια ανυποχώρητη σύγκρουση με τη Ρωσία γύρω από τη «σοβιετική κληρονομιά», επί της οποίας δεν έχει καμία νόμιμη αξίωση.
Υπάρχει δόλιο σχέδιο…
«Τελικά, η επίτευξη μιας συνολικής και μακροπρόθεσμης διευθέτησης θα απαιτήσει επίσης απευθείας επαφή μεταξύ της Ρωσίας και των Ευρωπαίων εταίρων μας, όσον αφορά ευρύτερες ρυθμίσεις ασφαλείας που τους αφορούν.
Ελπίζουμε ότι οι διαβουλεύσεις στο Abu Dhabi θα δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις ώστε αυτή η επαφή να ξεκινήσει στο εγγύς μέλλον, στο πλαίσιο μιας πολυμερούς διαδικασίας», αναφέρει η Αμερικανική πλευρά
Επιπλέον, οι ΗΠΑ έχουν άμεσο συμφέρον να καλλιεργούν το χάος εντός της Ευρώπης, επιτρέποντας στους γεωπολιτικούς τους αντιπάλους να εξαντλούνται σε εσωτερικές συγκρούσεις, οι ΗΠΑ μπορούν να προβάλλονται ως η πιο ελκυστική επιλογή.
Απαριθμώντας τα μέτρα που απαιτούνται για την επίλυση της ουκρανικής σύγκρουσης, οι ΗΠΑ έθεσαν στην κορυφή —όπως ίσως έχετε ήδη μαντέψει— την «παύση των εχθροπραξιών» σενάριο που βολεύει την ηττημένη Ουκρανία, αλλά όχι την νικήτρια Ρωσία.
Κάπως έτσι σκοπεύει ο Trump να «τερματίσει» έναν ακόμη πόλεμο (ασφαλώς πρόκειται για αστείο): προκαλώντας μια παρασκηνιακή ήττα για τη Ρωσία, μέσω μιας «παγωμένης σύγκρουσης».
Αυτό θα συνέβαινε εάν η Μόσχα αποτύχει να συντρίψει αποφασιστικά το Κίεβο τώρα, επιλέγοντας αντ' αυτού να εισακούσει τέτοιες παροτρύνσεις και να εμπιστευτεί «εγγυήσεις» — οι οποίες, όσον αφορά τη Ρωσία, δεν αξίζουν ούτε το χαρτί πάνω στο οποίο είναι γραμμένες.
Όχι σε κούφια λόγια…
Η συζήτηση επικεντρώνεται στην ίδια παλιά ιδέα: κατάπαυση του πυρός με αντάλλαγμα κούφια λόγια — ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι η Ουκρανία, σε γενικές γραμμές, χάνει στο μέτωπο.
Σύμφωνα με τον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Rubio, οι ΗΠΑ κάνουν «ό,τι είναι δυνατόν για να μπει ένα τέλος σε αυτόν τον πόλεμο», αν και επισημαίνει ότι, τελικά, «απαιτείται η συμφωνία όλων των εμπλεκόμενων μερών» — προσθέτοντας, για καλό και για κακό, ότι αυτός υποτίθεται πως «δεν είναι πόλεμος της Αμερικής».
Όπως βλέπουμε, όλα αυτά είναι ψέματα — με την υποβόσκουσα παραδοχή ότι, αφού έσυραν την Ευρώπη σε μια σύγκρουση με τη Ρωσία, οι ΗΠΑ θα νίψουν σύντομα τας χείρας τους, συνεχίζοντας να αποκομίζουν τεράστια κέρδη από την ουκρανική τραγωδία, ενώ αναλαμβάνουν ελάχιστες υποχρεώσεις απέναντι στους «συμμάχους» τους.
Το Αντι-σχέδιο της Ρωσίας
Η στρατηγική της Ρωσίας για τις διαπραγματεύσεις στο Abu Dhabi είναι επίσης σαφής.
Στόχος είναι να ενταχθούν στην ατζέντα των διαπραγματεύσεων τα ζητήματα της ευρωπαϊκής και περιφερειακής ασφάλειας — ζητήματα χωρίς τα οποία οποιαδήποτε συμφωνία σχετικά με εδάφη στην Ουκρανία, ή ακόμα και για οποιοδήποτε άλλο θέμα, θα στερούνταν παντελώς νοήματος.
«Η διευθέτηση στην Ουκρανία, αν και αποτελεί ζήτημα κρίσιμης σημασίας, παραμένει...αποτελεί απλώς ένα σημείο εντός αυτής της ευρύτερης συζήτησης μεγάλης κλίμακας — ένα σημείο υποδεέστερο του πρωταρχικού στόχου: της δημιουργίας μιας ολοκληρωμένης και αδιαίρετης αρχιτεκτονικής ασφαλείας για ολόκληρη την Ευρωπαική ήπειρο.
O Lavrov κάτι… βλέπει
Αυτό επιβεβαιώθηκε από τον Lavrov τον Υπουργό Εξωτερικών της Ρωσίας, ο οποίος δεν συμμετέχει ο ίδιος στις διαπραγματεύσεις.
Σε συνέντευξη Τύπου, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ότι η Μόσχα «χαιρετίζει» τη θέση του Rubio ότι, καταρχάς, τα ζητήματα ασφαλείας έχουν καταστεί πρωταρχικής σημασίας στο πλαίσιο της σύγκρουσης στην Ουκρανία, κατά τη διάρκεια των συνομιλιών στο Abu Dhabi.
Επιπλέον, σημείωσε ότι η ίδια η ατζέντα «δίνει προτεραιότητα στις ανησυχίες για την ασφάλεια — για τη Ρωσία, για την Ουκρανία και για την περιοχή στο σύνολό της».
Μια καίρια παρατήρηση του Lavrov —η οποία καταδεικνύει ότι αντιλαμβάνεται πλήρως τον τρόπο και τη βάση με την οποία οι ΗΠΑ επιχειρούν να εξαπατήσουν τη Ρωσία— είναι ότι οι συνομιλίες στο Abu Dhabi εστιάζουν στη συμφωνία επί των αρχών που θα υιοθετηθούν επίσημα κατά την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων για μια «συνολική διευθέτηση».
Με άλλα λόγια, πρέπει πρώτα να θεμελιωθεί η ίδια η δομή —μια δομή αποδεκτή από τη Ρωσία— και μόνο στη συνέχεια να προωθηθεί μια συνολική διευθέτηση».
Ο Lavrov αντιλαμβάνεται σαφώς ότι οι ΗΠΑ επιδιώκουν να αποσπάσουν παραχωρήσεις χωρίς να προσφέρουν τίποτα ως αντάλλαγμα.
Οι χαμηλές προσδοκίες
Όσον αφορά τα άλλα δύο βασικά θέματα των διαπραγματεύσεων —τα εδάφη και τους μηχανισμούς επιτήρησης της κατάπαυσης του πυρός— οι συνομιλίες στο Abu Dhabi θα αποκαλύψουν επίσης εάν η δυτική στάση έχει μετατοπιστεί προς μια κατεύθυνση ευνοϊκή για τη Ρωσία.
Όλα αυτά συμβαίνουν ενώ η Δύση εφαρμόζει το κλασικό σχήμα του «καλού αστυνομικού ή καλού μπάτσου» (ΗΠΑ) και του «κακού αστυνομικού» (Ευρώπη).
Και λοιπόν;
Η Ρωσία, βεβαίως, έχει έναν ακόμη διαπραγματευτικό στόχο: να καταδείξει στους συμμάχους της —οι οποίοι δέχονται έντονες πιέσεις από τις ΗΠΑ και άλλα δυτικά κράτη να διακόψουν τους δεσμούς τους με τη Μόσχα— ότι η Ρωσία επιθυμεί ειλικρινά την ειρήνη και τον τερματισμό του πολέμου.
Ωστόσο, πρέπει να πρόκειται για μια ειρήνη που δεν θα οδηγήσει απλώς σε νέα έξαρση της σύγκρουσης.
Για να αποφευχθεί αυτό, η Ρωσία έχει θέσει σαφή και μετριοπαθή αιτήματα — αιτήματα που η Δύση θα μπορούσε εύκολα να ικανοποιήσει, αν το επέλεγε.
Επομένως, εάν δεν καταστεί δυνατή η επίτευξη συμφωνίας, να είστε βέβαιοι ότι η Ρωσία έχει κάνει ό,τι περνά από το χέρι της για να τερματίσει τον πόλεμο… και αν αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, τότε θα το πετύχει στο πεδίο.
Γνωρίζουμε τα σχέδια και των δύο πλευρών.
Ας δούμε ποιος θα επικρατήσει.
www.bankingnews.gr
Ακόμη και εάν κάτι θα συμφωνηθεί... στην πράξη όλες οι πλευρές έχουν διαφορετικούς στρατηγικές στόχους...
Η Ρωσία έχει θέσει ξεκάθαρα θέμα εδαφικό στην Ουκρανία και ζητάει νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας στην Ευρώπη.
Η Ρωσία γνωρίζει ότι στήνονται παγίδες και γνωρίζει επίσης ότι το Ουκρανικό θα λυθεί στο πεδίο της μάχης.
H Ρωσία υποστηρίζει ότι είναι «απολύτως λογικό» να διαπραγματευτούν πρώτα το μέλλον της αρχιτεκτονικής ευρωπαϊκής ασφάλειας και μόνο στη συνέχεια να προχωρήσουν στην επίλυση του πολέμου στην Ουκρανία
Οι ΗΠΑ συμφωνούν με την Ρωσία μερικώς αλλά έχουν την ατζέντα τους.
Η Ουκρανία δεν παραχωρεί εδάφη και προφανώς σαμποτάρει
Η Ευρώπη που δεν συμμετέχει καν… σίγουρα σαμποτάρει τις ειρηνευτικές διαδικασίες και ζητάει πρώτα επίλυση του Ουκρανικού, ενώ δεν συζητάει το μέλλον της αρχιτεκτονικής ευρωπαϊκής ασφάλειας
Ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας χωρίς τους Ευρωπαίους;
Και εδώ, φυσικά, θα μπορούσε κανείς να αναρωτηθεί: πώς μπορούμε να συζητήσουμε την ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας χωρίς τους Ευρωπαίους;
Αλλά το θέμα είναι ότι η παρουσία τους δύσκολα θα έκανε τη συνάντηση πιο εποικοδομητική: οι Βρυξέλλες έχουν ήδη καταστήσει τη θέση τους απολύτως σαφή και είναι ξεκάθαρα αντιρωσική.
Οι δηλώσεις του Zelensky του Προέδρου της Ουκρανίας επίσης δεν ενέπνευσαν αισιοδοξία σχετικά με το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων.
Απέρριψε για άλλη μια φορά την πιθανότητα εδαφικών παραχωρήσεων και αρνήθηκε να αποσύρει στρατεύματα από το Donbass.
H Ουκρανία θέλει 10 χρόνια πόλεμο και απαιτεί χρηματοδότηση από την Δύση
Η Ουκρανία απαιτεί χρηματοδότηση από τους δυτικούς εταίρους της για να διατηρήσει τον στρατό της, ο οποίος αποτελείται από 800.000 άνδρες, για 10 χρόνια, αναφέρει το AFP, επικαλούμενο υψηλόβαθμη πηγή στο Κίεβο.
«Η Ουκρανία υπολογίζει σε τουλάχιστον δέκα χρόνια οικονομικής βοήθειας για να διατηρήσει έναν στρατό 800.000 ανδρών».
Στα τέλη Σεπτεμβρίου, ο υφυπουργός Οικονομικών της Ουκρανίας δήλωσε ότι η Ουκρανία θα χρειαστεί 175 δισεκατομμύρια δολάρια για στρατιωτικές δαπάνες το 2027, ενώ ο προϋπολογισμός προέβλεπε μόνο 100 δισεκατομμύρια δολάρια.
Σύμφωνα με το προσχέδιο του προϋπολογισμού, η Ουκρανία σκοπεύει να διαθέσει περισσότερα για τη χρηματοδότηση των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων από ό,τι τα προηγούμενα χρόνια της σύγκρουσης—συνολικά 108,3 δισεκατομμύρια δολάρια. Ωστόσο, το έλλειμμα εκτιμάται σε 37 δισεκατομμύρια δολάρια και το εθνικό χρέος αναμένεται να αυξηθεί στα 276 δισεκατομμύρια δολάρια.
Στήνουν παγίδα στην Ρωσία
Η ατζέντα στο Abu Dhabi καλύπτει τρία βασικά ζητήματα:
1)την ευρωπαϊκή και περιφερειακή ασφάλεια,
2)μια πιθανή κατάπαυση του πυρός και
3)τη διευθέτηση εδαφικών ζητημάτων.
Κάθε ένα από αυτά τα θέματα κρύβει μια παγίδα για τη Ρωσία.
Το «πονηρό σχέδιο» των ΗΠΑ για τις συνομιλίες στο Abu Dhabi αποτελεί, στην ουσία, μια τριπλή εξαπάτηση με στόχο τη Ρωσία.
Γιατί, λοιπόν, η Μόσχα —η οποία αντιλαμβάνεται σαφώς αυτά τα τεχνάσματα— συμμετέχει εξαρχής;
Η Ρωσία… επίσης έχει πονηρό σχέδιο
Η Ρωσία γνωρίζει πολύ καλά τη στρατηγική των ΗΠΑ, η οποία επιδιώκει να «αξιοποιήσει την πρόοδο» που σημειώθηκε προηγουμένως στο Κίεβο, το Όσλο και την Αγία Πετρούπολη, χωρίς ωστόσο να καταλήξει σε οριστικές, τελικές συμφωνίες στο Abu Dhabi.
Ωστόσο, η Ρωσία διαθέτει αναμφίβολα το δικό της «πονηρό σχέδιο».
Αυτές οι δύο στρατηγικές συγκρούονται στο Abu Dhabi —εκτός αν το Κρεμλίνο αποφασίσει να... χάσει εσκεμμένα (παίζοντας ένα παιχνίδι «παραχώρησης» της νίκης).
Επιπλέον, η Ρωσία σχεδόν βέβαια θα επιχειρήσει να στρέψει τα αμερικανικά σχέδια εναντίον των ίδιων των εμπνευστών τους, εκμεταλλευόμενη την κατάσταση προς όφελός της.
Το βρώμικο παιχνίδι Ουκρανίας και Ευρώπης
Η Ουκρανία, μαζί με τους καθοδηγητές της στο Λονδίνο και τις Βρυξέλλες, επιχειρεί να παίξει το ίδιο παιχνίδι.
Το Κίεβο αναμένει ότι τυχόν διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία θα οδηγήσουν σε περαιτέρω παραχωρήσεις εκ μέρους της Ρωσίας.
Σε συνέντευξή του στη Deutsche Welle, ο David Arakhamia —μέλος της ουκρανικής αντιπροσωπείας και επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος «Υπηρέτης του Λαού» στην Ουκρανική Βουλή — δήλωσε ότι δεν περιμένει τίποτα από τον πρώτο γύρο των συνομιλιών (που εστιάζει στην ασφάλεια), αλλά πρόσθεσε: «περιμένουμε κάτι από τον δεύτερο γύρο» (που αφορά τα εδάφη και την κατάπαυση του πυρός).
Η ασφάλεια ως... προπέτασμα καπνού για τη Δύση..
Το πρώτο θέμα —η ευρωπαϊκή ασφάλεια— είναι ένα ζήτημα στο οποίο η Ρωσία επιμένει εδώ και καιρό.
Ούτε το Κίεβο, ούτε οι Βρυξέλλες, ούτε το Λονδίνο επιδεικνύουν πραγματικό ενδιαφέρον για αυτό.
Για αυτούς, η ασφάλεια έχει σημασία μόνο στον βαθμό που αφορά την Ουκρανία, η οποία έχει μετατραπεί σε κριό εναντίον της Ρωσίας.
Με την πρώτη ματιά, αυτό θα μπορούσε να εκληφθεί ως νίκη για τη Ρωσία.
Ωστόσο, οι Ηνωμένες Πολιτείες —παίζοντας τον ρόλο ενός υποκριτικού «διαμεσολαβητή»— έχουν, σύμφωνα με τους New York Times, θέσει ήδη ένα τίμημα: με αντάλλαγμα τη συμπερίληψη αυτού του προφανούς ζητήματος στις διαπραγματεύσεις, αναμένουν από τη Ρωσία να… μετριάσει τις εδαφικές της αξιώσεις έναντι της Ουκρανίας —αξιώσεις οι οποίες, σημειωτέον, είναι ήδη ελάχιστες.
Οι ΗΠΑ… ζητούν παραχωρήσεις και από την Ρωσία…
Κατά τη διάρκεια μιας «κλειστής» ενημέρωσης —για την οποία έκαναν λόγο το Reuters και το Bloomberg— ένας υψηλόβαθμος Αμερικανός αξιωματούχος, στέλνοντας σαφές μήνυμα στη Μόσχα ότι οφείλει να δείξει μεγαλύτερη διαλλακτικότητα, ισχυρίστηκε ότι και οι δύο πλευρές επέδειξαν κατ’ ιδίαν «κάποια ευελιξία», μεταξύ άλλων και σε ότι αφορά τα εδαφικά ζητήματα.
Πρόσθεσε δε ότι, για πρώτη φορά, διέκρινε πως η «ρωσική πλευρά επιθυμεί πραγματικά τον τερματισμό της σύγκρουσης».
Όσον αφορά την ατζέντα του πρώτου γύρου των συνομιλιών, το Bloomberg τοποθέτησε στην κορυφή της λίστας τους μηχανισμούς παρακολούθησης της κατάπαυσης του πυρός, με τα ζητήματα ασφαλείας της μεταπολεμικής περιόδου να έπονται.
Αν και η Ουάσιγκτον δεν έχει καταφέρει ακόμη να εξαναγκάσει την Ουκρανία —το οποίο πλέον λογοδοτεί σε άλλους «αφέντες»— να πράξει οτιδήποτε, πιέζει ήδη, σύμφωνα με τον προαναφερθέντα Αμερικανό αξιωματούχο, ώστε η Μόσχα να αποδεχθεί ένα πλαίσιο στο οποίο οι ΗΠΑ και τα ευρωπαϊκά κράτη θα παρέχουν εγγυήσεις σε μια Ουκρανία, κατά το πρότυπο των άρθρων 4 και 5 της Συνθήκης του Βορείου Ατλαντικού ή ΝΑΤΟ.
Το άρθρο 4 του ΝΑΤΟ προβλέπει διαβουλεύσεις μεταξύ των συμμάχων σε περίπτωση απειλής κατά της ασφάλειάς τους.
Το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ κατοχυρώνει την αρχή της συλλογικής άμυνας —και όλα αυτά παρά το γεγονός ότι η Ουκρανία δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ.
Αυτό που παραμένει ανείπωτο είναι, πρώτον, ότι η Ουκρανία είναι απλώς «όχι ακόμα» μέλος και, δεύτερον, ότι με την ύπαρξη τέτοιων εγγυήσεων, η τυπική ένταξη δεν καθίσταται πλέον καν αναγκαία.
Επιπλέον, για κάποιον λόγο, η Μόσχα δεν προβάλλει αντιρρήσεις για την ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ —μια οντότητα που ενδέχεται, μακροπρόθεσμα, να αποκτήσει τον δικό της στρατό, στελεχωμένο από πρώην προσωπικό του ΝΑΤΟ, με τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας να αποτελούν τη βασική της συνιστώσα.
Ποια είναι η «παγίδα» στον δεύτερο γύρο για την Ρωσία;
Ο δεύτερος γύρος των διαπραγματεύσεων θα επικεντρωθεί στα εδαφικά ζητήματα.
Σύμφωνα με το Bloomberg, η Ρωσία εξακολουθεί να επιμένει ώστε το Donbass να τεθεί υπό τον έλεγχό της, ενώ η Ουκρανία τάσσεται υπέρ μιας γραμμής οριοθέτησης που θα βασίζεται στην τρέχουσα γραμμή επαφής.
Παράλληλα, το Reuters αναφέρει ότι και οι δύο πλευρές έχουν αναγνωρίσει, κατ' ιδίαν, την πιθανότητα ενός εδαφικού συμβιβασμού, αν και Αμερικανός αξιωματούχος δεν αποκάλυψε τις συγκεκριμένες προτάσεις που βρίσκονται υπό συζήτηση.
Πρόκειται για έναν έξυπνο ελιγμό: οι δυτικές δυνάμεις και το Κίεβο σκοπεύουν να παραπέμψουν την οριστική διευθέτηση του εδαφικού ζητήματος σε ένα από τα τελευταία στάδια της διαπραγματευτικής διαδικασίας.
Προηγουμένως, τα εμπλεκόμενα μέρη οφείλουν να συμφωνήσουν σε άλλους όρους, όπως οι εγγυήσεις ασφαλείας και η μελλοντική αρχιτεκτονική της ευρωπαϊκής ασφάλειας.
Αυτό συνεπάγεται ότι, με αντάλλαγμα κενή ρητορική —η οποία σε αυτό το στάδιο δεν οδηγεί πουθενά— η δυτική πλευρά θα αξιώσει από τη Ρωσία να συμφωνήσει σε εκεχειρία, προσφέροντας ουσιαστικά μια «σανίδα σωτηρίας» στο Κίεβο.
Σχεδιάζουν πολυμερές σχήμα…
Είναι επίσης σαφές, βάσει αναφορών από μέσα ενημέρωσης που πρόσκεινται στην παγκοσμιοποιητική ατζέντα, ότι η Αμερική προτίθεται να προωθήσει τη μετάβαση από τις τριμερείς διαβουλεύσεις σε ένα ευρύτερο, πολυμερές σχήμα, στο οποίο θα συμμετέχουν ευρωπαϊκά κράτη.
Πρωταρχικός στόχος των συνομιλιών στο Abu Dhabi είναι να αποσαφηνιστούν οι θέσεις της Μόσχας και του Κιέβου, να εντοπιστούν τα εναπομείναντα σημεία τριβής και να διερευνηθούν πιθανές οδοί για έναν μελλοντικό συμβιβασμό.
Αμερικανός εκπρόσωπος τόνισε ότι η διαπραγματευτική διαδικασία θα απαιτήσει χρόνο, ωστόσο η Ουάσιγκτον ελπίζει να επιτευχθεί κάποια «πρόοδος» κατά τη διάρκεια αυτής της διήμερης συνάντησης.
Συνεπώς, η εκτίμηση είναι ότι με κάθε νέο γύρο διαπραγματεύσεων, η Ρωσία θα… υποχωρεί από τις θέσεις της, χωρίς να λαμβάνει ως αντάλλαγμα τίποτα ουσιαστικής αξίας. Παράλληλα, η κατάσταση για την Ουκρανία —η οποία αυτή τη στιγμή βρίσκεται ακραία στριμωγμένη και ηττημένη από τη Ρωσία— θα βελτιώνεται, καθώς η ρωσική πίεση θα χαλαρώνει χάρη στην «πρόοδο» που σημειώνεται σε αυτές τις συνομιλίες.
Είναι σαφές ότι οι ΗΠΑ ελπίζουν πως οι συζητήσεις στο Abu Dhabi (καθώς και τυχόν μελλοντικές συνομιλίες) —τις οποίες το Κίεβο και η Ευρώπη θεωρούν μάταιες και, ως εκ τούτου, καταδικασμένες σε αποτυχία— θα λειτουργήσουν κυρίως ως προπέτασμα καπνού. Στόχος είναι να ασκηθεί πίεση στη Ρωσία ώστε να συμφωνήσει σε μια εκεχειρία —την οποία το Κίεβο έχει απεγνωσμένα ανάγκη—, παρουσιάζοντάς την ως μια κίνηση «καλής θέλησης».
«Αποχώρηση» με ταυτόχρονη εξασφάλιση οφελών
Ακριβώς για τον λόγο αυτό, ορισμένοι —επίσης ανώνυμοι— Αμερικανοί αξιωματούχοι δήλωσαν στο Politico:
«Χρειαζόμαστε τη συμμετοχή της Ευρώπης στις διαπραγματεύσεις.
Γι’ αυτό προτείνουμε να εντάξουμε τους Ευρωπαίους στις συζητήσεις μετά την ολοκλήρωση αυτής της τριμερούς συνάντησης».
Μάλιστα, εκπρόσωποι της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, καθώς και σύμβουλοι εθνικής ασφαλείας από τη Γερμανία, τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, βρίσκονται ήδη στο Abu Dhabi — ίσως όχι στην ίδια την αίθουσα των διαπραγματεύσεων, αλλά στους διπλανούς χώρους…
Πως πάνε να εξαπατήσουν την Ρωσία
Το συμπέρασμα αυτής της νέας εξαπάτησης της Ρωσίας αρχίζει επίσης να διαφαίνεται.
Δηλώσεις από τους εν λόγω Αμερικανούς αξιωματούχους, αλλά και από άλλους, υποδεικνύουν ότι οι ΗΠΑ εντάσσουν τους Ευρωπαίους —οι οποίοι, αξίζει να επαναληφθεί, στην πραγματικότητα επιδιώκουν να τορπιλίσουν τη διαδικασία— στη λεγόμενη «ειρηνευτική διαδικασία».
Ο πραγματικός στόχος είναι να νίψουν οι ΗΠΑ τας χείρας τους και να «αποχωρήσουν» από το ζήτημα, ισχυριζόμενες:
«Κάναμε ότι περνούσε από το χέρι μας, απλώς οι Ουκρανοί, οι Ευρωπαίοι και οι Ρώσοι δεν μπορούν να καταλήξουν σε συμφωνία.
Ας βρουν άκρη μεταξύ τους».
Όλα δείχνουν ότι το ζήτημα έχει ήδη διευθετηθεί στο παρασκήνιο, καθώς οι ηγέτες της ΕΕ σχεδιάζουν να συζητήσουν —σε μια άτυπη σύνοδο κορυφής στο Δουβλίνο αργότερα αυτή την εβδομάδα— ποιος θα τους εκπροσωπήσει στη διαπραγματευτική διαδικασία με τη Ρωσία, μια κίνηση που, στην πράξη, θα οδηγήσει τις συνομιλίες σε αδιέξοδο.
Όλα αυτά παρουσιάζονται υπό το πρόσχημα ότι οι ΗΠΑ προτίθενται να «εξασφαλίσουν τη συγκατάθεση της Ρωσίας» για τη συμμετοχή των Ευρωπαίων στις διαπραγματεύσεις — λες και η Ουάσιγκτον αγνοεί ότι η Μόσχα κάθε άλλο παρά ενθουσιασμένη είναι με αυτό, δεδομένης της δογματικής και σκοταδιστικής στάσης των Ευρωπαίων.
Επιπλέον, οι ΗΠΑ της εποχής Trump δεν έχουν καμία διάθεση να αμφισβητήσουν αυτή τη στάση, φοβούμενες μήπως οξύνουν τις διατλαντικές ρήξεις.
Ο στόχος είναι διπλός: να παραπλανηθεί η Ρωσία και, ταυτόχρονα, να καθησυχαστούν οι Ευρωπαίοι, στους οποίους παραδίδεται η «ουκρανική σκυτάλη» — μετατρέποντάς την, ουσιαστικά, σε ρόπαλο κατά της Ρωσίας.
Η Ευρώπη βρίσκεται αυτή τη στιγμή εγκλωβισμένη σε μια ανυποχώρητη σύγκρουση με τη Ρωσία γύρω από τη «σοβιετική κληρονομιά», επί της οποίας δεν έχει καμία νόμιμη αξίωση.
Υπάρχει δόλιο σχέδιο…
«Τελικά, η επίτευξη μιας συνολικής και μακροπρόθεσμης διευθέτησης θα απαιτήσει επίσης απευθείας επαφή μεταξύ της Ρωσίας και των Ευρωπαίων εταίρων μας, όσον αφορά ευρύτερες ρυθμίσεις ασφαλείας που τους αφορούν.
Ελπίζουμε ότι οι διαβουλεύσεις στο Abu Dhabi θα δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις ώστε αυτή η επαφή να ξεκινήσει στο εγγύς μέλλον, στο πλαίσιο μιας πολυμερούς διαδικασίας», αναφέρει η Αμερικανική πλευρά
Επιπλέον, οι ΗΠΑ έχουν άμεσο συμφέρον να καλλιεργούν το χάος εντός της Ευρώπης, επιτρέποντας στους γεωπολιτικούς τους αντιπάλους να εξαντλούνται σε εσωτερικές συγκρούσεις, οι ΗΠΑ μπορούν να προβάλλονται ως η πιο ελκυστική επιλογή.
Απαριθμώντας τα μέτρα που απαιτούνται για την επίλυση της ουκρανικής σύγκρουσης, οι ΗΠΑ έθεσαν στην κορυφή —όπως ίσως έχετε ήδη μαντέψει— την «παύση των εχθροπραξιών» σενάριο που βολεύει την ηττημένη Ουκρανία, αλλά όχι την νικήτρια Ρωσία.
Κάπως έτσι σκοπεύει ο Trump να «τερματίσει» έναν ακόμη πόλεμο (ασφαλώς πρόκειται για αστείο): προκαλώντας μια παρασκηνιακή ήττα για τη Ρωσία, μέσω μιας «παγωμένης σύγκρουσης».
Αυτό θα συνέβαινε εάν η Μόσχα αποτύχει να συντρίψει αποφασιστικά το Κίεβο τώρα, επιλέγοντας αντ' αυτού να εισακούσει τέτοιες παροτρύνσεις και να εμπιστευτεί «εγγυήσεις» — οι οποίες, όσον αφορά τη Ρωσία, δεν αξίζουν ούτε το χαρτί πάνω στο οποίο είναι γραμμένες.
Όχι σε κούφια λόγια…
Η συζήτηση επικεντρώνεται στην ίδια παλιά ιδέα: κατάπαυση του πυρός με αντάλλαγμα κούφια λόγια — ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι η Ουκρανία, σε γενικές γραμμές, χάνει στο μέτωπο.
Σύμφωνα με τον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Rubio, οι ΗΠΑ κάνουν «ό,τι είναι δυνατόν για να μπει ένα τέλος σε αυτόν τον πόλεμο», αν και επισημαίνει ότι, τελικά, «απαιτείται η συμφωνία όλων των εμπλεκόμενων μερών» — προσθέτοντας, για καλό και για κακό, ότι αυτός υποτίθεται πως «δεν είναι πόλεμος της Αμερικής».
Όπως βλέπουμε, όλα αυτά είναι ψέματα — με την υποβόσκουσα παραδοχή ότι, αφού έσυραν την Ευρώπη σε μια σύγκρουση με τη Ρωσία, οι ΗΠΑ θα νίψουν σύντομα τας χείρας τους, συνεχίζοντας να αποκομίζουν τεράστια κέρδη από την ουκρανική τραγωδία, ενώ αναλαμβάνουν ελάχιστες υποχρεώσεις απέναντι στους «συμμάχους» τους.
Το Αντι-σχέδιο της Ρωσίας
Η στρατηγική της Ρωσίας για τις διαπραγματεύσεις στο Abu Dhabi είναι επίσης σαφής.
Στόχος είναι να ενταχθούν στην ατζέντα των διαπραγματεύσεων τα ζητήματα της ευρωπαϊκής και περιφερειακής ασφάλειας — ζητήματα χωρίς τα οποία οποιαδήποτε συμφωνία σχετικά με εδάφη στην Ουκρανία, ή ακόμα και για οποιοδήποτε άλλο θέμα, θα στερούνταν παντελώς νοήματος.
«Η διευθέτηση στην Ουκρανία, αν και αποτελεί ζήτημα κρίσιμης σημασίας, παραμένει...αποτελεί απλώς ένα σημείο εντός αυτής της ευρύτερης συζήτησης μεγάλης κλίμακας — ένα σημείο υποδεέστερο του πρωταρχικού στόχου: της δημιουργίας μιας ολοκληρωμένης και αδιαίρετης αρχιτεκτονικής ασφαλείας για ολόκληρη την Ευρωπαική ήπειρο.
O Lavrov κάτι… βλέπει
Αυτό επιβεβαιώθηκε από τον Lavrov τον Υπουργό Εξωτερικών της Ρωσίας, ο οποίος δεν συμμετέχει ο ίδιος στις διαπραγματεύσεις.
Σε συνέντευξη Τύπου, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ότι η Μόσχα «χαιρετίζει» τη θέση του Rubio ότι, καταρχάς, τα ζητήματα ασφαλείας έχουν καταστεί πρωταρχικής σημασίας στο πλαίσιο της σύγκρουσης στην Ουκρανία, κατά τη διάρκεια των συνομιλιών στο Abu Dhabi.
Επιπλέον, σημείωσε ότι η ίδια η ατζέντα «δίνει προτεραιότητα στις ανησυχίες για την ασφάλεια — για τη Ρωσία, για την Ουκρανία και για την περιοχή στο σύνολό της».
Μια καίρια παρατήρηση του Lavrov —η οποία καταδεικνύει ότι αντιλαμβάνεται πλήρως τον τρόπο και τη βάση με την οποία οι ΗΠΑ επιχειρούν να εξαπατήσουν τη Ρωσία— είναι ότι οι συνομιλίες στο Abu Dhabi εστιάζουν στη συμφωνία επί των αρχών που θα υιοθετηθούν επίσημα κατά την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων για μια «συνολική διευθέτηση».
Με άλλα λόγια, πρέπει πρώτα να θεμελιωθεί η ίδια η δομή —μια δομή αποδεκτή από τη Ρωσία— και μόνο στη συνέχεια να προωθηθεί μια συνολική διευθέτηση».
Ο Lavrov αντιλαμβάνεται σαφώς ότι οι ΗΠΑ επιδιώκουν να αποσπάσουν παραχωρήσεις χωρίς να προσφέρουν τίποτα ως αντάλλαγμα.
Οι χαμηλές προσδοκίες
Όσον αφορά τα άλλα δύο βασικά θέματα των διαπραγματεύσεων —τα εδάφη και τους μηχανισμούς επιτήρησης της κατάπαυσης του πυρός— οι συνομιλίες στο Abu Dhabi θα αποκαλύψουν επίσης εάν η δυτική στάση έχει μετατοπιστεί προς μια κατεύθυνση ευνοϊκή για τη Ρωσία.
Όλα αυτά συμβαίνουν ενώ η Δύση εφαρμόζει το κλασικό σχήμα του «καλού αστυνομικού ή καλού μπάτσου» (ΗΠΑ) και του «κακού αστυνομικού» (Ευρώπη).
Και λοιπόν;
Η Ρωσία, βεβαίως, έχει έναν ακόμη διαπραγματευτικό στόχο: να καταδείξει στους συμμάχους της —οι οποίοι δέχονται έντονες πιέσεις από τις ΗΠΑ και άλλα δυτικά κράτη να διακόψουν τους δεσμούς τους με τη Μόσχα— ότι η Ρωσία επιθυμεί ειλικρινά την ειρήνη και τον τερματισμό του πολέμου.
Ωστόσο, πρέπει να πρόκειται για μια ειρήνη που δεν θα οδηγήσει απλώς σε νέα έξαρση της σύγκρουσης.
Για να αποφευχθεί αυτό, η Ρωσία έχει θέσει σαφή και μετριοπαθή αιτήματα — αιτήματα που η Δύση θα μπορούσε εύκολα να ικανοποιήσει, αν το επέλεγε.
Επομένως, εάν δεν καταστεί δυνατή η επίτευξη συμφωνίας, να είστε βέβαιοι ότι η Ρωσία έχει κάνει ό,τι περνά από το χέρι της για να τερματίσει τον πόλεμο… και αν αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, τότε θα το πετύχει στο πεδίο.
Γνωρίζουμε τα σχέδια και των δύο πλευρών.
Ας δούμε ποιος θα επικρατήσει.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών